Bukareszt, Bucharest

23 kwietnia, poniedziałek.

Bukareszt jest monumentalny. Reprezentacyjne XIX-wieczne kamienice. Ogromne bulwary i place ze sznurem samochodów na wielopasmowych ulicach. Z przerażeniem i podziwem obserwowałyśmy ruch uliczny na Placu Zwycięstwa (Plata Victorieri). Osiem szerokich arterii krzyżuje się na przestrzeni kilku boisk piłkarskich. Nie do ogarnięcia.

Całe szczęście dojechałyśmy tam metrem. Samochód zaparkowałyśmy w podziemnym parkingu uniwersyteckim za 40 lei/doba.

Wreszcie znalazłyśmy informację turystyczną w tej plątaninie uliczek.

Wracamy ulicą Calea Victorei do naszego hostelu o nazwie The Little. Buchuresti i podziwiamy z zewnątrz: Pałac Zwycięstwa - obecnie Ministerstwo Sprawiedliwości,  Muzeum Historii Naturalnej, Muzeum Sztuki Ludowej, Park przy The Filipescu-Cesianu House - rezydencji arystokratycznej, w której obecnie mieści się Muzeum Upływu Czasu/Museum of Ages, wspaniały dom kompozytora rumuńskiego George Enescu zaprojektowany przez jego teścia - obecnie muzeum poświęcone temu kompozytorowi. I kiedy wreszcie docieramy do pałacu Stribei zaprojektowanego przez francuskiego architekta o nazwisku Sanjouand dla książęcej rodziny w stylu neoklasycystycznym okazuje się, że ta elegancka budowla o nienagannych proporcjach jest upadającą ruiną. W przylegającym do pałacu ogrodzie oraz na parterze urządzono bar i klub. Niszczejący zabytek jest tłem i miejscem spotkań młodzieży. Żyje. Klub jest niewidoczny od ulicy. Trafiłyśmy tam, bo postanowiłyśmy obejść pałac dookoła.  U nas w Polsce żaden konserwator zabytków by na to nie pozwolił. A tu proszę, niech się coś dzieje przynajmniej. I chyba to dobrze. W związku powyższym, oczarowane, utknęłyśmy tu przy kieliszku Aperol Spritz. Pora jednak do hostelu na nocleg. Zdjęcia dodamy jak tylko dotrzemy do nowego miejsca.

 

Oto zdjęcia:

Nasz pokój w Bukareszcie.

Jedna z uliczek w Bukareszcie, Nicolae Selari Ent.

Budynek, w którym mieści sie targ antyków.

Lunch w hotelu Hilton 45 lei, zupa dyniowa z oliwą truflową
 i tagliatele z kaparami w sosie pomidorowym,
na deser ciasto czekoladowe z wiśniami i woda.
Nie zdążyłyśmy sfotografować, bo byłyśmy głodne.
Ceny na starym mieście takie jak w Hilton.

Kawa w Hilton 12 lei. 

Doamnei Str.

Targ staroci, weszłyśmy nie po to aby coś kupić,
ale i tak Ola przyjeżyła mocno sponiewierany kapelusz skauta za 130 lei,
w nadziei, że zmieści sie na jej głowę.

Budynek parlamentu. Można przed nim zaparkować na przestronnym parkingu.
Na szczęście nie tylko budynek jest kolosalny.

Galeria wewnątrz budynku parlamentu, wystawa czasowa.

Toalety, bardzo ważne na trasie.

Znalazłyśmy przed parlamentem przepustke pewnego pana na chodniku
 i postanowiłyśmy mu ja oddac osobiście w nadziei, że nas za darmo oprowadzi
po budynku i zaoszczędzimy 40 lei każda. Niestety, udało nam się tylko uciąć
miłą pogawedkę  ze strażą, która na koniec zaopiekowała się zgubą.

Pomnik turysty na Placu Uniwersyteckim.

Plac Uniwersytecki, jeden z najładniejszych w Bukareszcie.

Pomnik na Placu Uniwersyteckim.

PLac Uniwersytecki i nauka jazdy na rolkach.

Jakie metro, taka mina.

Ten kolos to PLac Zwycięstwa, Piata Victoriei

Słońce w parku przy Museum of Ages.

Jeden z nowoczesnych budynków przy ulicy Calea Victoriei.

Ta nowoczesna brama Olę zachwyciła.

To wciąż ulaca Calea Victoriei.

Pałac, w którym zgodnie z testamentem małżonki rumuńskiego kompozytora George Enescu mieści się małe muzeum jemu poświęcone. Zajmuje to muzeum trzy izby, a reszta budynku to jakiś urząd.

Secesyjne wejście do Pałacu Cantacuzino. Pracowali przy tym budynku najlepsi artyści.
Zbudowano go w 1901-1903.

Modernistyczny budynek przy Calea Victoriei.

Osobliwy pomnik przyrody, drzewo wrosło w mur.
Budapeszt jest miastem, w którym na każdym skrawku wolnej przestrzeni rosną drzewa.